Callalily ‘dances’ to a new tune

•August 10, 2015 • Leave a Comment

callalily

 

Celebrating 10 years in the business, rock band Callalily is ready to offer a new sound to their followers and music fans – an upbeat, indie-sounding latest single “Now, I’m Dancing.”

“As a band, we continue to experiment. We started creating music since more than a decade ago, and our music grow with us,” says lead vocalist Kean Cipriano. “But we still remain true to our stories.”

The single “Now, I’m Dancing” speaks of the band’s current status – happy and thankful.

Kean also expresses gratitude to all their fans for allowing them to last this long in a very fickle industry.

“Now, I’m Dancing” will be part of an upcoming 10th anniversary album.

Kean assures fans that the upcoming album will be the most personal, collaborative album of the band.

“Maraming first dun sa lalabas na album,” shares Kean. “Basta, maririnig ng lahat sa kanta naming how tighter we are as a group, as friends.”

Last July 28, Callalily topbilled a special show at 12 Monkeys as part of their 10th anniversary celebration, where some of the songs from the upcoming album were first performed.

“Now I’m Dancing” is now available for download on iTunes, Deezer, Spinnr, Amazon.

Paano Nangyari Yon?

•July 14, 2015 • Leave a Comment

Head in Hands

 

Nakakalungkot, nakakainis, at kung anu-ano pang negatibong reaksyon ang pwedeng masabi sa panahon na ito dahil sa sobrang daming bullshit na nasa paligid. Ano nga bang meron sa panahon na ito bakit tila yata bumaliktad ang mundo? Sa dami ng impormasyon na binibigay ng makabagong teknolohiya, tila lalo yatang naging mangmang ang mga mamamayan, tama nagiging mali, ang mali nagiging tama ang baluktot ay naitutuwid.

Gusto ko lang magsulat ng kung ano ang nasa isip ko, baka kasi may mag sabi na nag papasikat lang ako at nag papapansin para tumaas ang bilang ng bumibisita sa blog ko. Wala ako balak sumikat, mabasa ninyo ang sinulat ko, oo, sana mabasa ninyo.

Nakakainis, dahil sa bawat araw na lang na tumitingin ako sa social media madalas ako nakakakita ng mga video, larawan at mga komento na parang hindi pinag isipan o talagang hindi nag iisip. Dahil sa panahon ngayon, sumisikat ang mga nag po-post ng kanilang kabalbalan sa social media. Isang araw na lang magugulat ka na may panayam na sila sa telebisyon, yung iba nailalathala pa yata sa pahayagan. (kung hindi man sa dyaryo nailalathala siguro sa mga blog na patungkol sa Entertainment)

Naging kultura na ito ng makabagong panahon. Isang signos ng marami pang paparating na ikasasakit ng ulo.

Puno ng impormasyon ang internet, dahil dito tila yata wala nang gustong mag isip, magsuri at mag analisa ng mga bagay bagay sa social media. kung ano ang pinipresinta sa kanilang harapan, kinukunsumo na lang nila ng walang tanong at walang pag iisip dahil iyon ang pamantayan sa kasalukuyan.

Double edge sword ang abundance ng kaalaman: marami ang nahihikayat matuto, at marami ding tinatamad matuto.

Noon pag dating sa pag bibigay ng aliw sa harap ng telebisyon,radyo, o pelikula kailangan may talino sa bawat ng salita, may ka-kengkoyan sa pag galaw, expression ng mukha at lalim sa pag ganap. Substance with form. Ngayon, itsura na lang ang mayroon, form without substance.

The tried and tested formula, yun na lang palagi, ayaw sumubok ng bago dahil natatakot na hindi tangkilikin ng masa ang bagong formula. mukha mang bago, iniba lang ang angulo. lumang sapatos, ibang tao.

Mukhang sa pagpanaw ng mga batikang aktor at aktres ay nadala na nila sa hukay, may napamanahan ng sining, iilan lang ang nag papatuloy, ang karamihan isinantabi na at nilagay na din sa ataol.
Wag din magtaka kung ganun din sa industriya ng musika, lumang kanta, bagong mang aawit, foreign musician, walang ka latuy-latoy na kanta, paulit ulit lang ang lyrics hanggang matapos ang tatlong minuto, ang iba di pa maintindihan ang lyrics basta maganda ang tono ayos na.

Ang pinaka masaklap dito, may dumagdag na isa pang klasipikasyon na sa hindi maipaliwanag na pag kakataon ay sumisikat :di marunong umawit pero pumapatok. Punyeta.

Nandiyan ang mga talentadong mang aawit, musikero na may bagong konsepto, bagong awit, may katuturan, ang kaso di naman nasusuportahan ang ending? wala talo. Bukas makalawa makakakita ka na lang ng isang dokumentaryo tungkol sa estado ng mga musikero na lubog sa kahirapan. konting abot ng tulong ngayon, bukas limot na ulit, nilipad na ng hangin. Patuloy pa din na maririnig ang kanilang kanta sa radyo, youtube, at music player. Iba na ang kumakanta at pinag kakakitaan ng iba.
Dahil bobo ang demand, bobo din ang supply. Equivalent rate yun. Sa panahon ngayon, hindi pwedeng bobo ang demand, talino ang supply. unequal hindi mag kakaroon ng magandang equation, mag papataasan lang ng ere, hihilain lang nila ang isa’t isa sa magkaibang direksyon, ang ending? walang posibilidad na ending, yung talino mabobo, yung bobo tatalino, may ibang makikiayon na lang sa kung ano ang laman, may ibang mawawalan ng pakialam.

Sa huli mauuwi lang sa pag tatalo na kung ano ang nauna itlog ba o manok.

Philippine Toycon hits its 14th year

•June 22, 2015 • Leave a Comment

TOYCON-2015

 

I felt really old when I attended the 14th year on the ticket of the convention. For the past 7 years I never skipped attending this event (I almost skipped last year) and let out the inner kid in me for a day and have fun checking out and taking pictures of toys during the event. As usual cosplayers flood the event and it’s still refreshing to see creative and kickass cosplayer around the event, these people are also one of the reasons why ToyCon is still successful up to this day.

I really thought that I’ll be going alone this time around because my usual party during this event are either out of town or attending a family event. Luckily someone called out my name while I roam around the event aimlessly and saw familiar faces. Former officemates. Good to see them again after a while. I totally forgot that they are also attending the event, they even invited me before… signs of aging I guess. I only attended the 2nd day of the event because I have other things to do after the event and unlike before, I don’t have the luxury of time to spend attending all of the days of this year’s ToyCon. Maybe next year. I’ll attend all of the days of the event but, that’s just me wishful thinking.

Here are some the pictures I’ve taken in the 2nd day of the event. not many as before but I think this will do:

 

 

Trenta y Uno – Another level gained

•May 26, 2015 • Leave a Comment

gained a level

 

Sa oras na sinusulat ko ito, limang araw na ang lumipas mula noong aking kaarawan. Uneventful na araw kasi huwebes, nasa opisina ako . Okay, not so uneventful pala, kasi may hinanda ang opisina sa mga nag di-diwang ng kaarawan sa opisina, the usual pag bati ng mga ka-opisina at kaibigan sa tunay na buhay at sa cyberspace (mukhang libro). Tipikal na araw sa opisina: trabaho.

Pag uwi ng bahay ganun din, tipikal na pangyayari sa bahay, pahinga muna ng ilang oras bago mag sundo ng kasintahan sa opisina nila sa Cubao.

Maganda din ang nangyari noong mag sundo kami sa Cubao, may hinanda pala na regalo sa akin ang aking butihing kasintahan. Di ko madalas nakakatanggap ng ganoon o di pa talaga nakatanggap ng ganoong regalo. Simpleng regalo lang, Isang sulat na pag bati sa kaarawan at mga nakakatuwang bagay na kami na lang ang makakaalam ng mga nag sundo at nag bigay. naging makulay din naman ang gabi na iyon salamat sa mga regalo at sulat. Dahil isang beses ko pa lang naranasan makatanggap ng ganon ay napaka saya sa pakiramdam. Ganun pala yon, simpleng bagay na nakakapaghatid ng kakaibang saya.

Dumaan ang Sabado, oras na para sa pinaka hihintay na araw : ang umpukan.

Marami ang di nakadalo sa mga datihan na nag pupunta, sa mga kadahilanang sari-sari. Di ko na sila masisi dahil hindi maiiwasan ang mga rason at valid naman ang mga iyon.

May bago at lumang bisita, mga di nakapunta noon na ngayon ay nakapunta na,  mayroon din namang hindi pa sumasala sa pag punta. Maraming salamat sa inyo. Malaking karangalan na inyong dinaluhan ang munting salo salo na hinanda naming pamilya para sa araw na iyon.

Nag edad na naman ako ng isang taon. Maraming bago akong napansin at nais mabago sa sarili ko. Siguro eto ang iba sa kanila.

Una ang pag tanda, hindi sa natatakot ako na mag edad kundi masaya ako na nag tagal pa ako ng isa pang taon sa mundo. Sabi nga sa quote na narinig ko sa aking kaibigan “Old age is a privilege denied to many.”  Salamat sa mga kataga na yan at mas lalo ko na papagpahalagahan ang pag tanda.

Pangalawa: Mga pananaw sa buhay. Kung dati ay masyado ako mapusok o marami akong nasasabi sa mga bagay bagay sa paligid ko na sa pangalawang tingin ay pinag sisisihan ko sabihin, siguro ngayon mababawasan ko na yoon. Hindi man matanggal ng tuluyan ang mga negatibong bagay na nasasabi pero sana mabawasan.

Pangatlo : Mga nais gawin sa buhay ko. Maraming pangarap gawin, ngunit kaunti lang ang natutupad madalas half assed pa. Sana ngayon ay matupad ko ang mga pangarap kong gawin sa buhay ko ngayong taon, Umakyat ulit ng bundok, matutong mag pintura ng GunPla, makapagpapayat at lumolobo na ako ng todo, makabalik loob sa pag gi-gitara at pag ba-banda na din, at mapag linang pa ang kakayanan sa video editing sa pamamagitan ng pag kuha ng mga certificate. sana matuapad yan lahat ngayong taon. Konting pukpok lang naman sa sarili ang kailangan ko sana eh di na ako dalawin nila kumpareng procrastination at ni Ka Tam ngayong taon na ito.

Siguro yun muna sa ngayon, kapag masyadong marami ang gusto gawin, nauuwi sa balak lang at walang nag mamaterialize.

Sa totoo lang, naisip ko lang na mag sulat ngayong araw na ito dahil mahigit dalawang buwan na pala ako hindi nag u-update ng blog. Sana isa ito ulit sa palagian kong magawa ngayong taon. Maraming pwedeng isulat na mga pangyayari, bagay pero kasama ko si Ka Tam palagi nitong mga nakaraang araw.

Sana sa mga susunod na araw eh mag laboy muna si Ka Tam sa ibang lugar at nang marami akong magawa sa buhay ko.

 

Huling numero sa kalendaryo, pero hindi huling numero sa buhay ko.

 

Sa mga may kaarawan ngayon at sa mga mag di-diwang ng kanilang kaarawan bukas, Maligayang kaarawan sa inyo.

 

Cheers!

 

Metal Gear Solid V : Phantom Pain Release Date Announced!

•March 4, 2015 • Leave a Comment

metal gear solid v phantom pain

 

For the love of all that is good! Finally after 3 years, the release date of this highly anticipated game is out. IGN accidentally released the video early this morning (maybe part of heightening the hype) and taken it down immediately after the leak. the video contains the world wide release date of Phantom Pain. Kept us waiting for a long time huh?

 

phantom pain release date

Yes boys and girls, the release is set on September 1, 2015. I’m sure MGS fans can’t wait to play this.  Kojima and Konami kept us waiting and they will intend to keep us waiting for another 7 months. Three years is a long wait, maybe another six months won’t hurt us eh?

I've been waiting for this pain

“Yep Grey Fox we feel you! we are also waiting for this pain to be announced.”

 

After being satisfied playing Ground Zeroes (though it is really damn short for a game) and it’s side missions, I’m gearing myself to play this game, but for now I’ll get my own copy of Metal Gear Solid Legacy Collection, since I don’t have a copy yet! (I’m a big fan of MGS series and I still don’t have a copy of this collection! I’m ashamed LOL!)

 

I still want to hear David Hayter’s voice as Snake. Maybe Solid Snake will make an appearance in MGS : Phantom Pain! Wishful thinking!!! *cross fingers*

 

The Ragnarok is really at hand : A salute to Philippine Ragnarok Online

•February 15, 2015 • Leave a Comment

 

Before online games became a massive hit, I used to play the usual LAN games like counter-strike, battle realms, starcraft, warcraft III (before someone made the DotA map. For those who don’t know or being simply stupid, DotA is only a warcraft III modded MAP! ) and Diablo 2. For me it was a different realm, It’s fun playing with friends and going to other computer shops to play with different people, making friends and enemies as well. I thought that’s it, something much bigger is on the way and will flip the Philippine gamers’ life 360 degrees and making the gaming world more vast and a lot more enjoyable. That’s when LEVEL UP! introduced Philippine Ragnarok Online.

Yeah, before I became a citizen of the Continent of Legend (MU Philippines), I was a citizen of Midgar, native of Prontera (Priest) in Chaos Server and a native of Payon (Hunter) in Loki Server. I have no guild, no group to belong helping other players and trash talking with some of them back in the day.

I learned about the game mid of 2003,My sister told me to play it but at first I was uninterested because I was preoccupied playing Final Fantasy X in Playstation 2 back then. After I re-entered college again (yes, I’ve been a very bad student in college) in 2004, my classmates are playing pRO, and that’s where it piqued  my interest, and sign up for an account.

Correct me if I’m wrong with this, back then, there was a free game time when you first sign up and logged in, (a day or a week) so you have a lot of time leveling up before you buy top-up cards which by the way is too expensive for students like me (since I lived near our school, I don’t have a lot of extra money to buy top-up cards ) the cheapest back then was the 50 pesos card and It will take me 3 days just to earn that money and that only last for 8 hours of game time.

That’s the reason why I signed up for MU Online Philippines which has cheaper game time than pRO game time. hahaha!

Oh well, going back to the topic, it was fun, there were lots of first times for me in this game. my first online game, first online account, first online game to be installed in our now-dead pentium 1 PC, first time playing an online game with ISP Bonanza during nights (because ISP Bonanza offers free internet after 12am before, damn.) and a whole lot of firsts I really don’t recall.

After graduating from the novice class, I choose acolyte (because of my classmates suggestion), because if your acolyte became a Priest, that’s where the money flows (like in real life, huh), in demand during parties, raiding GH (glast heim), raising dead players along the way for a fee, buffing for a fee, basically that character class is a money making machine.  But it’s hard to become a priest, you have to deal with a lot of deaths before becoming one, and dying in pRO is a bad thing because the meter bar of your experience drops, It’s a mortal sin to die in that game.

Too much dying and an overcrowded server is too much to bear, so I transferred to Loki Server and became an archer, those days were the best, killing mobs in a distance without taking a single hit, and if you become a hunter, there’s the trusty falcon and it’s blitz beat that keeps on killing your prey. ah, the good old days!

But good things don’t last, but pRO lasted for 15 years. for those who still play pRO up to this very day, you’ll have the chance to migrate your account to iRO (International Ragnarok Online Server). Currently, LevelUp are talking to IRO handlers and they will announce the start of migration of the accounts. for more info about the migration you can check their website or check this article : http://www.levelupgames.ph/main/philippine-ragnarok-online-moves-to-a-new-home/

It’s been a good run for Philippine Ragnarok Online, I may not be as loyal as the other player to you, but I will treasure the good memories that I experience playing in your world.

 

ROK on!

 

Salute to those who fell in battle

•January 30, 2015 • Leave a Comment

B8jvQYrCEAAaAeP

 

 

Nakakainis isipin na sa ganito lang masasawi ang mga pinag pipitagang Special Action Force ng PNP. Marami nag tuturuan kung sino ang nag utos na ituloy ang operasyon, ultimo ang pinuno ng bansa ay mas inuna pa ang pag attend sa inagurasyon ng planta sa Laguna kesa ang salubungin ang mga labi ng mga nasawing myembro ng PNP-SAF galing sa madugong engkwentro sa Maguindanao.

Marami nang dumating na pasakit sa bayan nating ina ngayon. sunod-sunod na pag hagupit ng bagyo, at ngayon heto, mga tagapagtanggol ng bayan naman ang nag buwis ng buhay. nakakawalang gana na makakita ng ganitong balita.

Ang lalong nakakapaginit ng ulo dito ay yung mga nasa pwesto, tila wala silang pakialam sa nangyayari sa bayan natin, nag punta sa pinangyarihan, nag salita ng kaunti, wala namang gawa. bwisit lang.

Kailangan natin talaga ng pagbabago sa ating bansa. tama na ang sobrang panonood ng tv sa hapon at gabi ng mga pantasya at drama na nag h-hypnotize at nag babaling ng tingin sa mga mas importanteng isyu ng ating bansa. masyado nang maraming dugo ang dumanak na hindi nakikita ng nakakarami dahil sa mga dibersyon na ito.

Para sa mga myembro ng PNP-SAF, isang pagpupugay para sa inyo, saludo at pasasalamat sa pinamalas ninyong katapangan at pag sunod sa tawag ng tungkulin, Wala man na kayo sa piling ng inyong pamilya, kaibigan, at bansa na inyong pinagsilbihan ay sigurado namang nasa piling na kayo ng poong maykapal.

 

Maraming Salamat!

 
Eneza

Random thoughts of a web enthusiast

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,285 other followers

%d bloggers like this: